يعنى : « آيا مىخواهيد چيزى را به شما معرفى كنم كه رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از آن استثناء نكرد ( يعنى نفرمود ان شاء اللَّه ) زراره مىگويد گفتم : بلى ، فرمود : آن چيز ، دعاست كه قضاى الهى را بر مىگرداند اگر چه محكم و حتمى شده باشد . آنگاه حضرت از باب تشبيه قضاى حتمى الهى ، انگشتان دستهايشان را درهم فرو بردند » . امام زين العابدين - عليه السّلام - فرمود : 12 - « انّ الدّعاء و البلاء ليتوافقان الى يوم القيامة انّ الدّعاء ليردّ البلاء و قد ابرم ابراما » . يعنى : « دعا و بلا ، تا روز قيامت با هم در مبارزه‌اند و در اين ميدان ، دعا پيروزمندانه بيرون مىآيد اگر چه آن بلا حتمى بوده باشد » . و نيز از آن حضرت است كه فرمود : 13 - « الدّعاء يردّ البلاء النّازل و ما لم ينزل » . يعنى : « دعا ، هم بلاى فرود آمده را بر مىدارد و هم ، بلاى نيامده را » . با توجه به اين احاديث و احاديث مشابه ديگرى كه به خاطر پرهيز از طولانى شدن بحث از ذكر آنها خوددارى كرديم ، روشن مىشود كه بايد ضررها را به واسطهء دعا دفع كرد . و دافع ضرر بودن دعا ، از طريق اخبار معصومين - عليهم السّلام - كه علم به راستگويى آنان داريم ، ثابت مىشود .